BOMSCHUIT (Zee-en
Havenmuseum)
Het Visserijnummer was de SCH
De reder was P.J. van Leeuwen en de
schipper was Teunis Plugge.
|
De
bomschuit was speciaal ontworpen om op strand te lopen om dan met behulp van
paarden deze boven de vloedlijn te trekken. De grote bomschuiten gingen wel
tot de shetland-eilanden ter visserij. |
|
Een verdwenen scheepstype. Een bom is gebouwd om
dat te doen wat elk ander schip zou trachten te vermijden, te stranden. De
Nederlandse kust was vroeger een onafgebroken strand vanaf Huisduinen tot Het waren dan ook
trage zeilers maar zeer geschikt voor het werk waarvoor zij waren ontworpen.
Een goedkoop vissersvaartuig van flinke afmetingen voor de drijf- en
sleepnetvisserij. Het kon onder alle omstandigheden op zee blijven en
verdroeg het om keer op keer, onder zeil en met een volle lading op het
strand te worden gezet. Het ruime dek bood de bemanning plaats bij het kaken
en inzouten van haring. De bouw van een haven
in Scheveningen in 1903 luidde het einde in van dit
scheepstype. In 1916 voeren de laatste twee bommen ter
haringvangst en behoorde dit scheepstype tot het verleden. Wanneer zij daar op
het strand, breed en zwaar, lagen uit te rusten van hun zwerftochten in de
oneindigheid van de zee, had hun eigenaardige charme een grote
aantrekkingskracht op kunstschilders. Ze vormen menigmaal het onderwerp op
schildersstukken van Mesdag (Panorama Mesdag), Toorop
en Munthe. Veel van deze schilderijen zijn te zien
onder www.documentatie-munthe.nl. |
Links over de
Bomschuit
De ontwikkeling van Pinck naar
Bomschuit
De bomschuit, een historisch vissersvaartuig